Beste Gerard,
 
Gérard zeggen wij sinds kort.
 
Onze Diës-viering in Zomerlust was een onvergetelijke dag, mede door jouw virtuoos spel als accordeonist. Er is flink gezongen die avond, wellicht daartoe uitgenodigd door de aanwezigheid van Hunky Dooly. Al was het land bezet, de getijden werden gevierd, Cobbenhagen stond daarop.
 
De keuze die je een paar maanden later maakte om via Frankrijk naar Engeland af te reizen, om je daar aan te kunnen sluiten bij de strijdkrachten is voor ons een blijvende herinnering aan je.
 
Gelijkgerechtigdheid, medemenselijkheid, rechtvaardigheid, het zijn holle frasen als we er niet naar
handelen, er invulling aan geven. Jij hebt dat gedaan. Hopelijk doen wij dat ook. Ik probeer het althans. Je blijft voor immer in de harten van Adat gesloten.
 
Erwin Nas, Alumnus